Domowy Kościół Szczecin

Wielkopostny Dzień Skupienia rejonu Bukowe-Zdroje (25.2.2012)

Nasz dzień skupienia rozpoczęliśmy w kościele pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika na osiedlu Bukowym od zawiązania wspólnoty i katechezy. Tematem przewodnim było „Posłuszeństwo Kościołowi i pasterzom - Moje owce słuchają Mego głosu”. Katechezę poprowadził ks. Marcin Nockowski, który poprowadził nas przez kompleksowe rozważania.

Czym jest posłuszeństwo dla człowieka wierzącego?

Posłuszeństwo, to rada ewangeliczna, a nie nakaz człowieka. To sposób rozporządzania swoją osobą, uczestnictwo we wspólnocie. Sam Jezus dał nam najlepszy przykład posłuszeństwa: „wypełnić wolę Tego, który mnie posłał i jego dzieło”, „maja nauka nie jest moją nauką, ale tego, który mnie posłał”. Jezus stanowił absolutną jedność z Ojcem.

Czy łatwo jest być posłusznym?

Na pewno nie jest łatwo być posłusznym. Tylko wtedy, gdy sami zdecydujemy o tym by być posłusznymi możemy tacy się stać. Nie można nikomu nakazać posłuszeństwa. Pod przymusem byłoby to tylko zniewolenie. Dlatego aby być posłusznym trzeba być całkowicie wolnym. Konieczne jest świadome i wolne poddanie się oczyszczającemu Słowu Bożemu, tzw. posłuszeństwo w wierze.

Czym jest nieposłuszeństwo?

Nieposłuszeństwo to całkowite przeciwieństwo posłuszeństwa. W praktyce to często obojętność, brak troski o wiarę, Kościół, lekceważenie Boga. Nieposłuszeństwo było pierwszym grzechem człowieka. Niszczy ono wspólnotę Boga z ludźmi. Nieposłuszeństwo objawia się często w postawie roszczeniowej. Potrzebna jest pokora, ona pomoże nam być posłusznymi.

Jak być posłusznym?

Trzeba otwierać się na Ducha Posłuszeństwa – „nie moja wola lecz Twoja niech się dzieje”. To właśnie dzięki posłuszeństwu Jezus wysłużył nam zbawienie. Posłuszeństwo nie umniejsza woli człowieka, ale prowadzi go do prawdziwej wolności. Posłuszeństwo podoba się Bogu i jest ono zasadą każdej wspólnoty. Nieposłuszeństwo wspólnocie, charyzmatowi, zobowiązaniom, ich negowanie niejako wyklucza nas ze wspólnoty. Jest oznaką braku powołania do wspólnoty. Wiara jest rozumnym i nieprzymuszonym wyborem Boga przy użyciu łaski. Posłuszeństwo Bogu jest jednocześnie nieposłuszeństwem grzechowi. Kardynalnymi przykładami posłuszeństwa jest Abraham i Maryja. Posłuszeństwo pomaga w przyjęciu trudnych życiowych doświadczeń, czy nawet ciężkich prześladowań.

Warto odpowiedzieć sobie na poniższe pytania.

1. Jak przejawia się moje posłuszeństwo Kościołowi i wierze?

2. Czy przestrzegam zaleceń ustanowionych przez Biskupów?

3. Czy korzystam z zatwierdzonego (z imprimatur) przez Kościół wydania Pisma Św?

4. Czy przestrzegam zasad ustalonych przez kierownika duchowego?

5. Czy pamiętam o przykazaniu „Czcij ojca swego i matkę swoją”?

Jednakże posłuszeństwo nie może być ślepe. Nie możemy być posłuszni nakazom niezgodnym z wiarą, bo nie będzie to posłuszeństwo.

Prośmy o łaskę bycia posłusznym Kościołowi, Pasterzom, Przykazaniu Miłości. Niech Bóg potęguje w nas Ducha Wolności, abyśmy w sposób wolny, mądry, pokorny i świadomy byli poddani Słowu Bożemu, abyśmy potrafili żyć według wskazań Bożych dobrze, pobożnie i sprawiedliwie.

Natchnieni słowami katechezy udaliśmy się na projekcję filmu z homilią Jana Pawła II wygłoszoną w 1987 r. na Jasnych Błoniach w Szczecinie. Następnie po krótkiej przerwie kawowej rozpoczęliśmy spotkania w kręgach, gdzie prowadziliśmy rozważania według następujących pytań:

1. Posłuszeństwo Kościołowi (w tym zobowiązaniom wspólnoty, do której należę) – dla mnie – błogosławieństwo czy przekleństwo (przywilej czy ‘obowiązek’)?

2. Jakie są moje obawy i zagrożenia wobec posłuszeństwa?

3. Czym dla mnie jest posłuszeństwo wobec Kościoła i do czego ono mnie zaprasza?

Dzielenie się naszymi doświadczeniami w kręgach jak zawsze  ubogaciło nas samych, a przez nas całą wspólnotę.

Po spotkaniach w kręgach udaliśmy się na modlitwę, bezpośrednie spotkanie z Bogiem we wspólnocie. Przeżywaliśmy Namiot Spotkania, adorację Najświętszego Sakramentu. Po wspólnej modlitwie rozpoczęła się Msza Św., na której odnowiliśmy nasze przyrzeczenia małżeńskie. W szczególności świętowaliśmy 28 rocznicę ślubu Eli i Jurka Bigott.

Po dniu owocnym w przeżycia duchowe udaliśmy się na wspólną Agape, by przy wspólnym posiłku dzielić się życiem.

Monika i Witek T.