Domowy Kościół Szczecin

WIGILIA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

POŁĄCZONA Z OBRZĘDEM ODNOWIENIA I OŻYWIENIA DARÓW DUCHA ŚWIĘTEGO OTRZYMANYCH W SAKRAMENCIE BIERZMOWANIA

Objaśnienia znaków graficznych:

— Þ KOMENTARZ czytany przez komentatora

¯ PIEŚŃ

C: PRZEWODNICZĄCY zgromadzenia

K: KANTOR

W: WSZYSCY zebrani

Wszyscy zebrani w kościele. W centralnym miejscu przygotowane miejsce na paschał.
Każdy z uczestników ma przy sobie świecę. Procesja wchodząca do kościoła poprzedzona krzyżem i świecami. Diakon lub Przewodniczący niesie księgę Pisma Świętego, którą złoży na środku ołtarza. Po złożeniu Pisma Świętego, Przewodniczący idzie na miejsce przewodniczenia i rozpoczyna Liturgię.

I° - — Þ Komentarz wprowadzający:

Wigilia modlitewna przed Zesłaniem Ducha Świętego ma swój prawzór w modlitewnym oczekiwaniu wspólnoty pierwszych uczniów z Maryją w Wieczerniku Jerozolimskim na spełnienie obietnicy Chrystusa, który wstąpił do nieba. Temu nabożeństwu odpowiada w roku liturgicznym Nowenna do Ducha Świętego przeżywana od Wniebowstąpienia do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego. Wigilia Pentakostalna jest wielkim, modlitewnym świętowaniem naszej jedności w Duchu Święty.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE

¯ Pieśń „Oblubienica i Duch wołają przyjdź” , „Otwórzmy serca tchnienie daje Bóg” lub inna do Ducha Świętego

CZEŚĆ I - POWITANIE I WPROWADZENIE

C: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

W: Amen.

C: Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi.

W: I z duchem twoim.

C: Drodzy bracia i siostry. Zgromadzeni w Wigilię Zesłania Ducha Świętego, za przykładem Apostołów i uczniów, czuwamy na modlitwie razem z Maryją, Matką Jezusa, oczekując przyjścia Ducha Świętego, którego obiecał nam Pan. Będziemy słuchać
z otwartymi sercami Słowa Bożego, przypominającego nam o tym, co Bóg uczynił swojemu ludowi, będziemy przeżywać celebrację znaków towarzyszących wydarzeniu Pięćdziesiątnicy. Będziemy wreszcie odnawiać swój sakrament bierzmowania i prosić, aby dary Ducha udzielane obficie Ludowi Bożemu znalazły w nas właściwy grunt do wydania owocu stokrotnego.

A teraz zaprośmy Maryję - Matkę Kościoła i Świętych Apostołów, aby tak jak
w jerozolimskim Wieczerniku, tak i tutaj chcieli modlić się z nami i za nami.

¯ LITANIA Kantorzy śpiewają wezwania z Litanii do Wszystkich Świętych dotyczące Apostołów.

Święta Maryjo, - módl się za nami.

Święta Boża Rodzicielko, - módl się za nami.

Święta Panno nad pannami, - módl się za nami.

Matko Kościoła, - módl się za nami.

Święci Michale, Gabrielu i Rafale, - módlcie się za nami.

Wszyscy Święci Aniołowie, - módlcie się za nami.

Święci Piotrze i Pawle, - módlcie się za nami.

Święty Andrzeju, - módl się za nami.

Święci Janie i Jakubie, - módlcie się za nami.

Święty Tomaszu, - módl się za nami.

Święty Mateuszu, - módl się za nami.

Wszyscy Święci Apostołowie, - módlcie się za nami.

Święty Łukaszu, - módl się za nami.

Święty Marku, - módl się za nami.

Święty Barnabo, - módl się za nami.

Święta Mario Magdaleno, - módl się za nami.

Wszyscy Święci Uczniowie Pańscy, - módlcie się za nami.

Wszyscy nasi Patronowie, - módlcie się za nami.

Chryste, usłysz nas. - Chryste, usłysz nas.

Chryste, wysłuchaj nas. - Chryste, wysłuchaj nas.

C: MÓDLMY SIĘ. Panie, niech Pocieszyciel, który pochodzi od Ciebie † oświeci nasze umysły * i zgodnie z obietnicą Twojego Syna doprowadzi je do pełnej prawdy. Który
z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków.

W: Amen.

Postawa siedząca

CZĘŚĆ II – PSALMODIA

Psalm 104

— Þ Antyfona I: Audiencja generalna 13 maja 1998 r.

„Pierwszą wzmiankę o Duchu Świętym znajdujemy już w początkowych wersetach Pisma Świętego, w hymnie do Boga Stworzyciela, który otwiera Księgę Rodzaju: «Duch Boży unosił się nad wodami» (Rdz 1, 2). Na określenie ducha używa się tam hebrajskiego słowa ruah, czyli «tchnienie», które można tłumaczyć jako «wiatr» lub jako «oddech». Jak wiadomo, tekst ten należy do tzw. «źródła kapłańskiego», którego korzenie sięgają czasów niewoli babilońskiej (VI w. p.n.e.), kiedy to w wierze narodu izraelskiego ukształtowała się monoteistyczna koncepcja Boga. Rozważając w świetle Objawienia stwórczą moc jedynego Boga, Izrael nabrał przekonania, że Bóg stworzył świat mocą swojego Słowa. W tym kontekście pojawia się Duch, którego rolę określa na płaszczyźnie językowej słowa i tchnienia wychodzącego z ust: «Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie (ruah) ust Jego» (Ps 33, 6). To żywe i ożywiające tchnienie Boga nie występuje tylko w pierwszej fazie stworzenia, lecz nieustannie podtrzymuje i ożywia całe stworzenie, wciąż je odnawiając: «Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi» (Ps 104, 30).”

I

Błogosław, duszo moja, Pana, *

Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!

Odziany w majestat i piękno *

światłem okryty jak płaszczem

Niebo rozpostarłeś jak namiot *

komnaty swe wzniosłeś nad wodami,

Chmury są Twoim rydwanem *

przechadzasz się na skrzydłach wiatru.

Wichry używasz za swych posłów *

sługami Twoimi ogień i płomienie

Umocniłeś fundamenty ziemi, *

nie zachwieje się na wieki wieków.

Jak szatą okryłeś ją Wielką Głębią, *

ponad górami stanęły wody.

Musiały uciekać wobec Twojej groźby,*

na grzmot Twego głosu wpadły w przerażenie

Wzniosły się nad górami, opadły w doliny, *

na miejsce, które im wyznaczyłeś,

Granicę zakreśliłeś, której nie przekroczą,*

nigdy nie wrócą, aby zalać ziemię.

Ty zdroje kierujesz do strumieni, *

które pośród gór się sączą.

Poją one wszelkie zwierzęta polne *

w nich dzikie osły gaszą swe pragnienie.

Nad nimi mieszka ptactwo niebieskie *

i śpiewa pośród gałęzi.

Chwała Ojcu i Synowi …

— Þ Antyfona II: Audiencja generalna 20 maja 1998 r.

„Św. Paweł ukazuje (…) odnowicielski i eschatologiczny aspekt dzieła Ducha,
postrzeganego jako źródło nowego i wiecznego życia, przekazywanego Kościołowi przez Jezusa.

Czytamy w Pierwszym Liście do Koryntian, że Chrystus, nowy Adam, na mocy zmartwychwstania stał się «duchem ożywiającym» (15,45) - czyli został przemieniony przez życiodajną moc Ducha Bożego i sam stał się początkiem nowego życia dla wierzących. Chrystus udziela tego życia właśnie przez wylanie Ducha Świętego. (…)

Jako początek nowego istnienia, Duch Święty wyznacza również nowy sposób działania człowieka wierzącego: «Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy» (Ga 5,25).
To nowe życie przeciwstawia się życiu «według ciała», którego pragnienia zasmucają Boga
i zamykają człowieka w dusznym więzieniu własnego ja wpatrzonego w samego siebie
(por. Rz 8,5-9). Otwierając się natomiast na miłość ofiarowaną przez Ducha Świętego, chrześcijanin może cieszyć się owocami Ducha: miłością, radością, pokojem, cierpliwością, uprzejmością, dobrocią, wiernością (por. Ga 5,16-24).”

II

Z Twoich komnat nawadniasz góry, *

owocem dzieł Twoich syci się ziemia.

Każesz rosnąc trawie dla bydła *

i roślinom, by człowiekowi służyły.

Aby z ziemi dobywał chleba *

i wina, co rozwesela serce człowieka,

By rozpogadzać twarze oliwą, *

a chlebem krzepić ludzkie serca.

Wody do syta mają drzewa Pańskie, *

cedry Libanu, które On zasadził

Tam ptactwo zakłada gniazda, *

na cyprysach są domy bocianów

Wysokie góry dla kozic, *

kryjówką borsuków są skały.

Tyś stworzył księżyc, żeby czas wskazywał, *

słońce zna porę swojego zachodu.

Gdy mrok sprowadzasz i noc nastaje, *

w niej wszelki leśny zwierz krąży.

Młode lwy ryczą za łupem, *

domagają się żeru od Boga.

Gdy słońce wzejdzie, wracają *

i kładą się w swych legowiskach.

Człowiek wychodzi do swej pracy, *

do trudu swego aż do wieczora.

Chwała Ojcu i Synowi…

— Þ Antyfona III: Audiencja generalna 2 września 1998 r.

„Mówi nam św. Paweł: «gdzie jest Duch Pański — tam wolność» (2 Kor 3, 17). Zsyłając swego Ducha, zmartwychwstały Jezus stwarza życiową przestrzeń, w której ludzka wolność może się w pełni urzeczywistniać.

Rzeczywiście, dzięki mocy Ducha Świętego dar, jaki Jezus złożył z siebie Ojcu poprzez swą śmierć i zmartwychwstanie, staje się źródłem i wzorem wszelkich autentycznych kontaktów człowieka z Bogiem i braćmi. «Miłość Boża — pisze św. Paweł — rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany» (Rz 5, 5).

Również chrześcijanin, żyjąc w Chrystusie, dzięki wierze i sakramentom «z wolnej woli cały» powierza się Bogu Ojcu (por. Dei verbum, 5). Najwyższym przejawem wolności jest akt wiary, poprzez który opowiada się on odpowiedzialnie za Bogiem, wierzy Jego miłości objawionej w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym i w odpowiedzialny sposób poddaje się działaniu Ducha Świętego (por. 1 J 4, 6-10).”

III

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! †

Tyś wszystko mądrze uczynił, *

ziemia jest pełna Twoich stworzeń

Oto jest morze, ogromne i szerokie, †

a w nim żyjątek bez liku *

zwierząt wielkich i małych

Tamtędy płyną okręty *

i Lewiatan który z morzem igra.

Wszystko to czeka na Ciebie, *

byś dał im pokarm we właściwym czasie.

Gdy im dajesz, zbierają, *

gdy otwierasz swą rękę sycą się Twym dobrem.

Gdy skryjesz swe oblicze, ogarnia je

niepokój, †

a kiedy odbierasz im oddech, marnieją *

i w proch się obracają.

Stwarzasz je napełniając swym Duchem *

i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki *

niech Pan się raduje z dzieł swoich.

Drży ziemia, gdy na nią patrzy, *

gór dotknie, a one dymią.

Póki mego życia, chce śpiewać dla Pana *

grać mojemu Bogu, póki życia starczy.

Niech miła Mu będzie pieśń moja, *

będę radował się w Panu.

Niech znikną z ziemi grzesznicy †

i niech już więcej nie będzie występnych *

Błogosław, duszo moja, Pana!

Chwała Ojcu i Synowi …

Postawa stojąca

Schola lub kantor

K: Duch Pański napełnił okrąg ziemi. Alleluja.

W: Ten, który ogarnia wszystko, zna każdą mowę. Alleluja.

C: MÓDLMY SIĘ. Wszechmogący Boże, spraw, niech zajaśnieje nad nami blask Twojej chwały, † a serca odrodzonych dzięki Twojej łasce * niech umocni darem Ducha Świętego Chrystus, Światłość ze Światłości. Który żyje i króluje na wieki wieków.

W: Amen.

Postawa siedząca

CZĘŚĆ III – CZYTANIA BIBLIJNE

II° - — Þ Komentarz przed czytaniem z Rz 8,5-27

Biblijna historia Starego Przymierza ukazała obecność Boga pośród swego ludu wybranego i przygotowała nas na przyjęcie tajemnicy Ducha Świętego, który obficie rozlewa życiodajne zdroje łaski. Nowy Testament podejmuje wątek działania i obecności Ducha Świętego, który posłany przez Jezusa, udziela ludziom swych darów, jednoczy ich i daje moc do trwania w wierności Bogu w czasie prześladowań.

PIERWSZE CZYTANIE Rz 8,5-27

Przed pieśnią I z Iz 63, 1-5 - — Þ Antyfona I: Ecclesia in Europa nr 50

„«Dzisiejsza sytuacja kulturowa i religijna Europy wymaga obecności katolików dojrzałych w wierze i wspólnot chrześcijańskich misyjnych, które będą dawały świadectwo miłości Boga do wszystkich ludzi». Głoszenie Ewangelii nadziei ma zatem pobudzać do przechodzenia od wiary podtrzymywanej społeczną tradycją, choć jest ona godna szacunku, do wiary bardziej osobistej i dojrzałej, oświeconej i płynącej z przekonania.

Chrześcijanie są zatem «wezwani do takiej wiary, która pozwoliłaby im krytycznie konfrontować się ze współczesną kulturą i oprzeć się jej pokusom; skutecznie oddziaływać na środowiska kulturalne, gospodarcze, społeczne i polityczne; ukazywać, że komunia między członkami Kościoła katolickiego i z innymi chrześcijanami jest silniejsza od wszelkich więzi etnicznych; z radością przekazywać wiarę nowym pokoleniom; budować kulturę chrześcijańską, zdolną ewangelizować najszerzej pojętą kulturę, w której żyjemy».”

Pieśń I Iz 63, 1-5 Pan zwycięża nieprzyjaciół

Oni zwyciężyli kusiciela dzięki krwi Baranka (por. Ap 12, 11)

Któż to jest Ten, co przybywa z Edomu, *

idzie z Bosry w szkarłatnych szatach?

Ten wspaniale odziany, *

kroczy z wielką swoją mocą?

To Ja jestem tym, który głosi

sprawiedliwość,*

potężny w wybawianiu.

Dlaczego skrwawiona jest Twa suknia,

a Twoje szaty jak tego, który w tłoczni *

wygniata winne grona?

Jedynie Ja wygniatałem je do kadzi, *

i nikogo z narodów ze mną nie było.

Tłoczyłem je w mym gniewie, *

deptałem w mojej porywczości.

Ich posoka obryzgała Mi szaty *

i poplamiłem całe me odzienie.

Bo dzień pomsty był w moim sercu *

i nadszedł rok mej odpłaty.

Rozglądałem się, lecz nikt Mi nie pomógł, *

zdumiewałem się, bo nikt Mnie nie podtrzymał.

Wtedy moje ramię przyszło Mi z pomocą *

i podtrzymała Mnie moja zapalczywość.

Chwała Ojcu i Synowi …

(lub)

Pieśń II Oz 6, 1-6 Bóg pragnie miłości, a nie krwawej ofiary

Chrystus zmartwychwstał dnia trzeciego zgodnie z Pismem (1 Kor 15, 4)

Chodźcie, powróćmy do Pana,†

On nas poranił i On nas uleczy, *

On nas uderzył i On nas uzdrowi.

Po dwóch dniach przywróci nam życie,†

a dnia trzeciego nas dźwignie *

i żyć będziemy w Jego obecności

Dołóżmy starań, aby poznać Pana *

Jego przyjście jest pewne jak zorza poranna.

Jak wczesny deszcz przychodzi On do nas*

i jak deszcz późny, który poi ziemię.

„Cóż, Efraimie, mogę ci uczynić *

co pocznę z tobą, Judo.

Miłość wasza jest podobna do chmur o świtaniu,*

albo do rosy, która prędko znika.

Dlatego ciosałem ich przez proroków,†

zabijałem słowami ust moich, *

a moje Prawo zabłysło jak światło.

Miłości pragnę, a nie krwawej ofiary, *

bardziej poznania Boga niż całopalenia”.

Chwała Ojcu i Synowi …

(lub)

Pieśń III So 3, 8-13 Reszta Izraela będzie zbawiona

O Izraelu głosi Izajasz: Choćby liczba synów Izraela była jak piasek morski, tylko Reszta będzie zbawiona. (Rz 9, 27)

Oczekujcie na Mnie *

w dniu, gdy powstanę jako oskarżyciel

Bo postanowiłem zgromadzić narody *

i zebrać królestwa,

By wylać na nie moje oburzenie, †

cały gniew mój zapalczywy, *

gdyż ogień mej żarliwości pochłonie całą ziemię.

Wtedy przywrócę narodom wargi czyste, †

aby wszyscy wzywali imienia Pana *

i jednomyślnie Mu służyli.

Z ziemi za rzekami Etiopii †

moi czciciele, lud mój rozproszony, *

dar Mi przyniosą.

W tym dniu, Jerozolimo, już nie będziesz się wstydzić†

wszystkich twoich uczynków, *

przez które byłaś Mi niewierna.

Wtedy bowiem usunę spośród ciebie *

twoich pysznych samochwalców.

I więcej nie będziesz się wywyższać *

na świętej górze mojej.

I zostawię wśród ciebie lud pokorny i ubogi *

który będzie szukać schronienia w imieniu Pana.

Reszta Izraela nie będzie czynić nieprawości *

ani mówić kłamstwa.

W ich ustach nie znajdzie się język zwodniczy, †

gdy będą się paśli i odpoczywali, *

i nie będzie nikogo, kto by ich przestraszył. Chwała Ojcu i Synowi …

ALLELUJA

„Pocieszyciel Duch Święty doprowadzi was do całej prawdy”

ALLELUJA

EWANGELIA - J 14, 21-27

„Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie. Rzekł do Niego Juda, ale nie, Iskariota: Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu? W odpowiedzi rzekł do niego Jezus:, Jeśli Mnie, kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać. Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.

To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat,
Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka.”

HOMILIA

(głosi przewodniczący zgromadzenia lub inny kapłan)

CZĘŚĆ IV – OBRZĘD ODNOWIENIA I OŻYWIENIA DARÓW DUCHA ŚWIĘTEGO OTRZYMANYCH W SAKRAMENCIE BIERZMOWANIA

C: Krótkie wprowadzenie w istotę tego nabożeństwa

III° - — Þ Komentarz przed Exultetem

Za chwilę radosny Exsultet zachęci nas do błagania o siedem darów Ducha Świętego. Dla tych, którzy przyjęli sakrament bierzmowania, będzie to szczególnie prośba o odnowienie zapału apostolskiego, a dla wszystkich o szczere otwarcie serc na owocną współpracę z natchnieniami Bożego Ducha.

EXULTET

C: (śpiewa lub powoli czyta)

Boże Wszechmogący, Ojcze Pana naszego Jezusa Chrystusa, *

Ty odrodziłeś nas przez wodę chrztu świętego,

uwolniłeś od grzechu *

i zesłałeś na nas Ducha Świętego Pocieszyciela,^

udzielając nam Jego pełni w sakramencie bierzmowania. /

Odnów w nas Ducha mądrości i rozumu, *

Ducha rady i męstwa, *

Ducha umiejętności i pobożności, ^

napełnij nas Duchem bojaźni Twojej. /

Jeśli odmawia kapłan intonuje:

C: Pan z wami.

W: I z duchem twoim.

C: W górę serca.

W: Wznosimy je do Pana.

C: Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu.

W: Godne to i sprawiedliwe.

C: Zaprawdę godne to jest i sprawiedliwe

Ciebie sławić i wielbić, Ciebie wychwalać, *

Jedynego prawdziwego Boga, Przyjaciela człowieka, *

niewypowiedzianego, niewidzialnego,

nieopisanego, wiecznego, niezmiennego, nieograniczonego poznaniem, ^

Stwórcę Wszystkiego i wyzwoliciela Wszystkich. /

Ty wybaczasz nam nasze winy, -

uleczyłeś wszystkie nasze choroby, *

Ty uwolniłeś nasze życie od zniszczenia -

przez Syna Twojego, naszego Pana Jezusa Chrystusa,

wielkiego Boga, Zbawiciela, który jest obrazem Twojej dobroci, *

Twoim słowem, Bogiem prawdziwym,

Przedwieczną Mądrością, Życiem, Uświęceniem, ^

Mocą i prawdziwą Światłością, /

która objawiła nam Ducha Świętego, Dobrego Ducha Prawdy,

Ducha początku, *

Światło, Ogień, dar i zadatek przyszłego życia,

początek dóbr wiecznych, *

moc życiodajną, źródło uświęcenia,

mocą którego jesteśmy uświęceni i oświeceni ^

i możemy Tobie oddać chwałę, uwielbienie i wieczną sławę,

jako Bogu naszemu. /

Duchu Święty, Ty jak nagły powiew wiatru

poruszasz nasze umysły i serca, *

aby zasłuchane w Twój szum

zatrzymały się choć na chwilę i uciszyły, *

powtarzając za Tobą, słowa miłości,

uwielbienia i dziękczynienia, ^

skruchy i prośby o to, co Ty sam chcesz nam ofiarować. /

Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. /

W: AMEN

C: W modlitwie spontanicznej prośmy Ducha Świętego, by odnowił w nas swoje dary.

IV° - — Þ Komentarz przed wspólną modlitwą o odnowienie darów Ducha Świętego:

DAR MĄDROŚCI „jest nieprzebranym skarbem dla ludzi, a ci, którzy go używają, stają się uczestnikami boskiej przyjaźni”. Nie jest on wiedzą, jaką daje świat, odkrywa nauka, lecz jest umiejętnością rozwiązywania problemów życiowych; to uznanie własnej niewystarczalności i cierpliwe wsłuchiwanie się i przyjęcie rad, których Bóg udziela na wielorakie sposoby…

Dzięki DAROWI ROZUMU człowiek sądzi o wszystkim w świetle wiary, potrafi właściwie oceniać wypadki w świecie oraz dostrzega wolę Boga w codziennych doświadczeniach…

Przez DAR RADY człowiek w sposób szczególny otwiera się na słuchanie głosu Pana; uzdalnia on do podejmowania decyzji, odczytywania i realizacji planów Boga…

DAR MĘSTWA pozwala znosić najtrudniejsze doświadczenia i uzdalnia do odważnego wyznania wiary; to przekonanie, że „wszystko mogę w Tym, który, mnie umacnia”…

DAR UMIEJĘTNOŚCI, to szczególne usposobienie umysłu, które pozwala człowiekowi uchwycić i przeniknąć głęboki sens zawarty w słowach Jezusa, i kierować się zasadami wiary w postępowaniu…

DAR POBOŻNOŚCI daje nadprzyrodzone usposobienie, które nakłania człowieka do czynienia dobra; to ufne i radosne zawierzenie Bogu, które budzi w nas pragnienie pełnienia Jego woli; to przekonanie, że tylko gdy Pan jest na pierwszym miejscu, życie może być piękne i pełne…

Wreszcie DAR BOJAŹNI BOŻEJ, pozwala człowiekowi odnaleźć właściwą relację do Boga, która nie jest lękiem, czy zastraszeniem, lecz pełnym miłości i szacunku oddaniem dziecka Ojcu.

C: Módlmy się, Duchu Święty, Ty nas uświęcasz, wspomagając w pracy nad sobą. †
Ty nas pocieszasz wspierając, gdy jesteśmy słabi i bezradni. * Proszę Cię o Twoje dary. † Proszę o dar mądrości, bym poznał i umiłował Prawdę wiekuistą, * którą jesteś Ty, mój Boże. † Proszę o dar rozumu, * abym na ile mój umysł może pojąć, zrozumiał prawdy wiary. † Proszę o dar umiejętności, abym patrząc na świat, - dostrzegał w nim dzieło Twojej dobroci i mądrości * i abym nie łudził się, że rzeczy stworzone mogą
zaspokoić wszystkie moje pragnienia.† Proszę o dar rady na chwile trudne, * gdy nie będę wiedział, jak postąpić. † Proszę o dar męstwa na czas szczególnych trudności
i pokus. † Proszę o dar pobożności, abym chętnie obcował z Tobą w modlitwie, * abym patrzał na ludzi jak na braci, - i na Kościół jako narzędzie Twej ojcowskiej opieki. † Proszę o dar bojaźni Bożej, * bym lękał się grzechu, ponieważ zasmuca on Ciebie, Boże. † Który żyjesz i królujesz, przez wszystkie wieki wieków./

W: Amen!

— Þ Wszystkich, którzy pragną prosić Boga o odnowienie i ożywienie darów Ducha Świętego, zachęcamy teraz, aby podeszli do kapłana, przewodniczącego modlitwie, który
w biblijnym geście modlitwy wstawienniczej nakłada ręce na głowę. W czasie podchodzenia wiernych całe nasze zgromadzenie śpiewać będzie pieśni do Ducha Świętego. Wszyscy, którzy chcą mogą podchodzić także do innych osób świeckich, które już otrzymały sakrament bierzmowania, prosząc je o nałożenie rąk w geście modlitwy wstawienniczej.

Pieśni:

„Przybądź, Duchu Święty”

„Przyjdź Ojcze ubogich”

„Duchu Żyjącego Boga”

„O Stworzycielu Duchu przyjdź” lub inne

CZĘŚĆ V - ZNAK POKOJU

Postawa stojąca

C: Bracia i Siostry Zmartwychwstały Chrystus ofiaruje nam pokój. On powiedział: „Pokój zostawiam wam, pokój mój wam daję, nie tak jak daje świat, Ja wam daję”. Pouczeni przez Pana, z Nim zjednoczeni, i my dajmy ten Boży pokój światu. Ogłośmy to wszystkim przekazując sobie nawzajem znak jedności i pokoju.

CZĘŚĆ VI - PRZEKAZANIE ŚWIATŁA

UWAGA: Przygotować Paschał!

Następuje śpiew: np. „Radosna Światłości”, podczas którego, jeśli paschał nie stoi na środku, przenosi się uroczyście Paschał – znak światła i ognia z prezbiterium na środek kościoła. Po umieszczeniu Paschału na przygotowanym miejscu celebrans mówi:

C: Pośród nas pali się Paschał. Zapłonął on w Noc Paschalną, gdyż tam dokonało się zbawienie: miłość odmieniła życie ludzi i narodów. Na zakończenie Okresu Wielkanocnego chcemy jeszcze raz zbliżyć się do tego znaku, aby żar ognia Ducha Świętego rozpalał w nas coraz bardziej pragnienie miłości służebnej. Światło wiary i miłości przyjmujemy bezpośrednio od Chrystusa lub pośrednio od tego, kto pomagał nam w drodze wiary. W taki sposób również zapalimy nasze świece: bezpośrednio od paschału lub od tych, którzy przyczyniali się do wzrostu naszej wiary i miłości.

Kapłani zapalają swoje świece od paschału. Pozostali zapalają je od kapłanów; animatorów, katechetów, itp. Mogą również zapalić je bezpośrednio od paschału. W tym czasie śpiewa się pieśni do Ducha Świętego, np. „Duchu Ogniu” i inne.

Duchu Ogniu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ex. 31/118

Wy jesteście na ziemi światłem mym . . . . . . . Dm. 84

Inne śpiewy:

Duch pański napełnił okrąg ziemi . . . . . . . Ex. 30/114

Z Tobą ciemność . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ex. 645/411

W naszych ciemnościach . . . . . . . . . . . . . . Ex. 642/404

CZĘŚĆ VII - ODNOWIENIE PRZYCZECZEŃ CHRZCIELNYCH

C: Stojąc z zapalonymi świecami w ręku odnówmy nasze chrzcielne przymierze
z Bogiem potwierdzone pieczęcią sakramentu bierzmowania. Pytam każdego z was:

C: Czy wyrzekasz się szatana?

W: Wyrzekam się.

C: Czy wyrzekasz się wszystkich jego spraw i pokus?

W: Wyrzekam się.

C: Czy wyrzekasz się przesadnego racjonalizmu i każdej etyki niechrześcijańskiej?

W: Wyrzekam się.

C: Czy wyrzekasz się pychy, nienawiści i każdego grzechu Twojego?

W: Wyrzekam się.

C: Czy wierzysz w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?

W: Wierzę.

C: Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, narodzonego z Dziewicy Maryi, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca?

W: Wierzę.

C: Czy wierzysz w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, którego otrzymałeś w sakramencie bierzmowania, tak jak Apostołowie otrzymali Go w Dzień Pięćdziesiątnicy?

W: Wierzę.

C: Czy wierzysz w Święty Kościół Powszechny, obcowanie świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?

W: Wierzę.

C: Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

W: Amen.

CZĘŚĆ VIII - ZAKOŃCZENIE

C: Zanieśmy do naszego Ojca w niebie modlitwę, której nauczył nas Jezus Chrystus

W: Ojcze nasz

C: MÓDLMY SIĘ.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chciałeś, aby obchód Świąt Paschalnych objął okres Pięćdziesiątnicy † spraw, niech Duch Święty zjednoczy rozdzielone narody, * aby każdy w swoim języku oddawał Ci chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego * Bóg przez wszystkie wieki wieków. W: Amen.

C: Pan z wami

W: I z duchem twoim

C: Niech was błogosławi Bóg Wszechmogący, Ojciec i Syn, i Duch Święty.

W: Amen.

C lub Diakon: Idźcie w pokoju Chrystusa, Alleluja, Alleluja!

W: Bogu niech będą dzięki, Alleluja, Alleluja!

¯ Pieśń: „Zjednoczeni w Duchu” lub inna

UWAGA!

Jeżeli obrzęd odnowienia i ożywienia darów Ducha Świętego otrzymanych
w sakramencie bierzmowania odbywa się w czasie liturgii Mszy Świętej, po homilii
następuje tylko Część IV, VI i VII.